ได้ยินคนอื่นเค้าพูดกันมานักต่อนัก
"ถ้าไม่สูญเสียของสิ่งนั้นไป ก็จะไม่เห็นคุณค่า"
เชื่อนะ เชื่อมากๆ แต่ก็ไม่เคยทำได้เลยสักที
- - - - -
ในร้านหนังสือเล็กๆ แห่งหนึ่งแถบชานเมือง ภายในร้านประกอบด้วยหนังสือเก่าๆ ชำรุดทรุดโทรมอยู่เป็นจำนวนมาก ร้านนี้อาจจะแปลกกว่าร้านอื่น ตรงที่หนังสือทุกเล่มมีไว้เพื่อให้เช่า แต่ใช่ว่าจะซื้อหากลับไปไม่ได้ เพียงแต่ถ้าอยากจะทำเช่นนั้น คุณต้องเช่าหนังสือเล่มนั้นไปอ่านก่อน แล้วกลับมาพร้อมกับเหตุผลที่ว่า ทำไมคุณถึงต้องการซื้อหนังสือเล่มนี้
คืนหนึ่งในฤดูหนาว คืนที่อากาศหนาวเย็นมาก มากจนหญิงสาวคนหนึ่ง ต้องแวะเข้ามาหลบลมหนาวในร้านหนังสือแห่งนี้ เมื่อเข้ามาภายใน เธอได้แต่ตัดพ้อกับตัวเองว่าทำไมเธอถึงไม่เคยสังเกตุเห็นร้านหนังสือร้านนี้มาก่อน ภายในร้านล้วนแต่ประกอบไปด้วยหนังสือที่เธอสนใจ หนังสือที่เธออยากหามาอ่านนานแสนนานมาแล้ว เธอเริ่มเดินเข้าไปเปิดหนังสืออ่านทีละเล่ม เล่มละนิด เล่มละหน่อย จนในที่สุด สายตาของเธอก็มาสะดุดกับหนังสือปกแข็งสีขาวเล่มหนึ่งเข้า เธอพยายามที่จะเปิดมันออกอ่าน แต่ก็สามารถทำได้เพียง อ่านตัวหนังสือจากปกหน้า และปกหลัง ที่ไม่ค่อยจะรู้เรื่องนัก เธอสนใจหนังสือเล่มนี้มาก เธออยากรู้ว่า ภายในนั้นประกอบไปด้วยอะไร มีอะไรซ่อนอยู่ เธอจึงเดินไปเช่าหนังสือเล่มนี้กลับบ้านไปอ่าน
หลังจากที่เธอพยายามเปิดมันเพื่ออ่านอยู่หลายครั้ง ในที่สุด หนังสือก็เริ่มเปิดออกได้ทีละหน้า แต่แค่เพียงทีละหน้าเท่านั้น มันจะค่อยๆ เริ่มเปิดออก ทุกครั้งที่เธออยากอ่านมันจริงๆ ไม่ใช่เพียงอยากรู้ว่าภายในคืออะไร
หลายวันล่วงเลย หลายอาทิตย์ผ่านไป เธอสามารถอ่านหนังสือเล่มนี้ได้นับสิบหน้า แต่ก็ยังเทียบอะไรไม่ได้เลยกับจำนวนหน้าที่เหลือ วันนี้เธอยังคงพยายามอ่านหนังสือเล่มนั้นต่อไป แต่วันนี้ไม่เหมือนกับทุกครั้ง วันนี้เธออ่านหนังสืออีกเล่มอยู่ด้วย เธออ่านหนังสืออีกเล่มเสียงดัง ดังพอที่หนังสือปกแข็งเล่มนั้นจะได้ยิน เธอรู้สึกผิดที่พยายามอ่านหนังสือพร้อมกันทั้งสองเล่ม แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกว่าเธอต้องการอ่านหนังสือปกแข็งเล่มนั้นมากกว่าหนังสือเล่มเดิมที่เธอเคยคิดว่าใช่ เธอถือหนังสือเล่มเก่าไปคืนที่ร้าน และรีบกลับมาเพื่อจะอ่านหนังสือปกแข็งต่อ หนังสือปกแข็งกลับปิดสนิทลงอีกครั้ง เหมือนเมื่อครั้งแรกที่เธอเช่ามา เธอรู้ดีว่าเป็นเช่นนี้ เพราะอะไร เธอเสียใจ แต่เธอไม่อยากให้หนังสือเล่มนั้นปิดสนิทไม่ยอมรับเธอ เธอเฝ้าพยายามเปิดมันออกอ่านอีก ครั้งแล้ว ครั้งเล่า จนในที่สุดก็เปิดมันได้อีกครั้ง แต่สังเกตุเห็นว่าหน้ากระดาษภายในมีรอยยับเกิดขึ้นมากมาย เธอพยายามรีดทับเพื่อให้มันเรียบ แต่ก็ทำไม่ได้ แต่เธอตั้งใจแล้วว่า เธอจะรีดเช่นนี้ทุกวัน สักวันหนึ่ง รอยรีดทับนั้น จะกลับมาเรียบเหมือนเช่นเคย
ตอนนี้เธออ่านหนังสือไปได้เยอะมากแล้ว มากพอที่เธอจะรู้สึกว่า ใช่ มากพอที่ต้องการซื้อหนังสือเล่มนั้นจากร้านเช่า เธอมุ่งหน้าไปด้วยความหวังอันเต็มเปี่ยม ว่าเธอจะอ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้อยากภาคภูมิใจ แต่ผลกลับตรงข้าม เธอไม่สามารถซื้อหนังสือเล่มนั้นกลับไปได้ ด้วยเหตุผลที่ว่า เธอเพิ่งอ่านไปได้เพียงนิดเดียวเท่านั้น ไม่เป็นไร เธอตั้งใจว่าสักวัน เธอจะซื้อมันไปอ่านได้อย่างภาคภูมิ
ช่วงฤดูร้อน เธอลางานเพื่อไปพักผ่อนต่างจังหวัด เธอนำหนังสือเล่มนั้นติดตัวไปด้วย เธอรู้สึกมั่นใจ รู้สึกสนุกสนาน รู้สึกมีความสุข ที่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้ ในบรรยากาศที่เธอชอบ เธอรู้สึกมั่นใจต่อหนังสือเล่มนี้มากขึ้นๆ หนังสือเองก็สามารถเปิดออกให้อ่านได้มากขึ้นๆ ทั้งยังมีตัวอักษรเรื่องราวต่างๆ เพิ่มขึ้นมาโดยที่เจ้าหนังสือเองก็ไม่รู้ตัว เธอตัดสินใจ ขณะนอนอ่านหนังสืออยู่บนเตียงว่าจะซื้อหนังสือเล่มนี้ เธอตัดสินใจที่จะขอจ่ายเงินเป็นค่าหนังสือไว้ก่อน เพื่อว่าวันใดที่เธอมีสิทธิ์ซื้อหนังสือเล่มนี้ เธอจะสามารถอ่านมันได้อยากจริงจัง
เวลาล่วงเลย เธออ่านหนังสือได้มากขึ้น เธอหาปกมาใส่ เธอไม่อยากให้หนังสือเล่มนี้ต้องมีลอยขีดข่วน หนังสือเปิดหน้าของตัวเอง ออกให้อ่านได้เยอะขึ้น พร้อมทั้งตัวหนังสือ ที่มีเพิ่มขึ้นมาเองจำนวนมาก เพิ่มขึ้นมาตลอดเวลาที่เธอเริ่มอ่านมัน
หลายครั้งที่เธอนึกเสียใจ และน้อยใจ ที่เธอไม่สามารถเปิดมันได้อย่างเคย เธอต้องเฝ้าพยายามอยู่นานเพื่อให้เปิดออกได้
หนังสือเองก็รู้สึกผิด ที่ปิดตัวเองลง ทำให้เธอไม่สามารถที่จะอ่านมันได้อย่างเคย
เวลาผ่านไป นานวันเข้า นานวันเข้า หนังสือเริ่มเปิดออกยากขึ้นทุกทีๆ หนังสือเริ่มเปิดอ่านไม่ได้หลายครั้ง
เธอเฝ้าเสียใจอยู่ทุกวันที่เป็นเช่นนี้ แต่หนังสือกลับเริ่มรู้สึกรำคาญการเฝ้าฟูมฟายของเธอแล้ว หนังสือกลับคิดว่าการที่มันเปิดออกให้อ่านนั้น ก็ช่างเหน็ดเหนื่อยเต็มทีแล้ว ยิ่งเธอมาทำให้หนังสือรู้สึกว่าอิสระของมันหายไป หนังสือยิ่งนึกรำคาญ และเริ่มคิดว่า มันจะกลับไปอยู่บนชั้นหนังสือที่ร้านตามเดิม แต่หนังสือก็ยังเฝ้าคิดกังวลถึงเธอ หากหนังสือจากไปเธอจะเหงา เธอจะเดียวดายเพียงใด แต่ถึงหนังสือจะคิดเช่นนั้น มันก็กลับคิดว่า คงมีสักวันที่เธอจะได้อ่านหนังสือเล่มใหม่ ที่ยอมให้เธอเปิดอ่านแต่โดยดี โดยไม่นึกรำคาญเธอเช่นมันอีก เมื่อคิดได้ตามนั้น มันจึงเข้าไปบอกหญิงสาว แล้วกลับไปสู้ร้านหนังสือเช่าตามเดิม
หนังสือจากหายไป เธอเฝ้าฟูมฟายเสียใจ เธอรู้สึกว่า หนังสือที่เธอตามหามานานแสนนาน ได้จากเธอไปอีกแล้ว
หนังสือหลังจาก จากเธอกลับมา มันรู้สึกอยากให้เธอคนนั้นมาอ่านมันต่อ มาอ่านมันต่ออีกครั้ง แต่ด้วยความคิด ด้วยหลายสิ่งที่มันมี ทำให้มันยังคงอยู่บนชั้นหนังสือต่อไป
หลายครั้งที่เธอแวะมาร้านหนังสือ เพื่ออ่านหนังสือเล่มนี้อีกครั้ง หนังสือดีใจที่เธอมา แต่มันก็ยังรู้สึกผิดที่จากมา หน้ากระดาษที่เคยเปิดได้มากมาย ตอนนี้จึงเปิดได้เพียงไม่กี่หน้า ครั้งแล้ว ครั้งเล่า จนเธอหายไป
จนในที่สุด เธอกลับมาเช่าหนังสือเล่มนี้อีกครั้ง ไปอ่าน หนังสือก็ยอมเปิดออกให้อ่านโดยดี เพียงแต่ยอมให้อ่านเพียงแค่เรื่องราวภายนอกหรือเพียงหน้าแรกๆ เท่านั้น
หลายเดือนผ่านไป นับจากวันที่มันจากเธอมาก วันนึงเธอกลับมาที่ร้านนี้อีกครั้ง พร้อมกับหนังสือเล่มใหม่ในมือ เธอถือมันเข้ามาข้างใน พร้อมทั้งเปิดหนังสือปกแข็งดูเล็กน้อย
หนังสือปกแข็งเห็นดังนั้น รู้สึกว่าที่ผ่านมา มันเป็นคนก่อเรื่องราวทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นมาเอง ทั้งเรื่องที่ทำให้เธอเสียใจ เรื่องที่หนีออกมาจากเธอ แต่ภายในความรู้สึกทั้งหลายนั้น มันกลับรู้สึกเสียใจมากซะกว่า เสียใจที่ตอนนี้ที่ที่มันเคยอยู่ ถูกแทนที่ไปด้วยหนังสือเล่มใหม่ มันเสียใจ กระดาษภายในเริ่มยับเยินอีกครั้ง เธอสังเกตุเห็นจึงเช่ามันกลับไปอีกครั้ง พร้อมทั้งพยายามทำให้หน้าที่ยับกลับเป็นเหมือนเดิม เธอทำทุกอย่างเหมือนดังเช่นแต่ก่อน แต่มันต่างกันตรงที่ ตอนนี้เธอมีหนังสือที่เธอต้องการอ่านอยู่แล้ว และก็ไม่ใช่มันเหมือนเช่นอดีต หนังสือรู้ตัวว่าทุกอย่างไม่สามารถแก้ไขอะไรได้แล้ว แท้จริงเธอได้จากมันไปแล้ว
เธอเริ่มต้นอ่านหนังสือเล่มใหม่ และมันพร้อมกันทั้งคู่ อ่านหนังสือเล่มใหม่ในฐานะ หนังสือที่อยากอ่าน อ่านมันในฐานะหนังสือที่เคยอ่าน เธอรู้สึกว่าเธอยังมีเวลามากมายสำหรับอ่านหนังสือทั้ง 2 เล่มนี้ แต่เธอไม่รู้สึกตัวว่า แท้จริงแล้วเธอไม่ได้อ่านมันดังเช่นแต่ก่อน
อดีตเธอวางหนังสือบนโต๊ะ แล้วหน้าเข้ามาอ่านมัน แต่ตอนนี้หนังสือเล่มใหม่ถูงวางลงบนโต๊ะตัวถัดไป เธอเลื่อนตัวไปอ่านตาม
พอมีหนังสือปกแข็ง เธอจึงวางไว้ที่โต๊ะตัวเดิมเพื่ออ่านมัน เธอไม่รู้สึกว่า การอ่านหนังสือครั้งนี้ไม่ใช่เหมือนเมื่อครั้งอดีต
ตอนนี้เธอหันหน้าเข้าหาหนังสือเล่มใหม่ เพื่ออ่าน เธอหันข้างๆ เพื่ออ่านหนังสือเล่มเก่าในโต๊ะตัวถัดมา ซึ่งแต่ก่อน หนังสือเล่มนี้เธอเคยหันหน้าเข้าไปอ่านอย่างตั้งใจ หนังสือรู้สึกได้ว่า การหันหน้าเข้ามาอ่าน และการหันข้างเข้ามาอ่านมันต่างกันเช่นไร
หนังสือยอมรับแล้วว่า เพราะมันเอง ที่ทำให้สถานการณ์ทุกอย่างเป็นเช่นนี้ มันกลับไปที่ร้านเช่าหนังสือ หลายคนพยายามเปิดมันออก แต่ก็อ่านมันได้แค่เพียงไม่กี่หน้าเท่านั้น
หนังสือตั้งใจแล้วว่า จะไม่เปิดตัวมันเองให้ใครอ่านอีกต่อไป ตราบที่มันยังยึดติดกับคนอ่านเช่นเธออยู่
- - - - - - - -
ถ้าคุณเป็นหนังสือ คุณจะยอมเปิดตัวเองให้คนอื่นอ่านไหม หรือคุณจะรอเฉพาะคนที่ใช่เท่านั้น ที่มีสิทธิ์อ่าน หรือว่าคุณจะรอเธอ เธอคนเดียวเท่านั้นที่อ่านได้
- - - - - - - -
เขียนตอนหลับๆ ตื่นๆ ถ้าอ่านไม่เข้าใจ ก็ . . . ช่างมันละกัน
อยากจะเขียนได้มันสวยงามได้มากกว่านี้ แต่สติล่องลอยไปหมดแล้ว
